توسعه یک سیستم مدیریت پل جهت ارزیابی وضعیت بحرانی پل ها جهت تخصیص تعمیر و نگهداری بسیار حائز اهمیت است. هدف مقاله حاضر توسعه یک سیستم مدیریت پل با استفاده از تلفیق روش های نوین تصمیم گیری چندمعیاره فازی می باشد. سیستم توسعه یافته مشتمل بر یک پروتکل سه فازه است. در فاز اول با بهره گیری از مطالعات گذشته، شهود و قضاوت های شخصی و تجارب خبرگان اقدام به تهیه پایگاه داده مشتمل بر فاکتورهای موثر بر وضعیت بحرانی پل ها و همچنین شناسایی تعدادی پل روگذر شهری با مشخصات نسبتاً یکسان و نیازمند به تعمیر و نگهداری در شهر تهران شد. در فازهای دوم و سوم، با توجه به عدم قطعیت های موجود در مسئله تصمیم گیری، با ترکیب روش های دلفی-سوارا-آراس در محیط فازی، ضمن غربالگری و اولویت بندی فاکتورهای بحرانی کارآمدتر، به اولویت بندی وضعیت بحرانی پل های مورد مطالعه پرداخته شد. نتایج روش سوارای فازی نشان داد که فاکتورهای پرشدگی درز انقطاع و اختلال در عملکرد پل مرتبط با شاخص اصلی سازه ای، میانگین و مدت زمان بیشترین بارش سالیانه در محل پل از شاخص اصلی اقلیم و هیدرولوژی، زهکشی، تخلیه آب های سطحی و عایق بندی پل از شاخص اصلی ایمنی، نزدیکی و راحتی دسترسی پل به راه های شریانی مجاور از نظر شاخص اصلی اهمیت استراتژیکی (منطقه ای)، نسبت هزینه به فایده برای تعمیر و نگهداری یا بازسازی و تعویض پل از شاخص اصلی بودجه و درنهایت حجم ترافیک عبوری از روی پل از شاخص اصلی ترافیک و روسازی به ترتیب رتبه های بالاتری را کسب نموده اند. همچنین نتایج روش آراس فازی برای رتبه بندی 24 پل روگذر شهری مورد مطالعه برحسب فاکتورهای بحرانی نهایی (18 فاکتور) نشان داد که پل های شیخ فضل اله-ستارخان، حکیم-شیخ بهایی، همت-آفریقا، لشگری-صنایع هواپیمایی و رسالت-حقانی به ترتیب با درجه کیفیت (مطلوبیت) نسبی 3. 226، 3. 171، 3. 081، 3. 080 و 3. 077 ارجح ترین پل ها جهت تخصیص تعمیر و نگهداری به شمار می روند.

در پژوهش حاضر، حلگری برای شبیه سازی انتقال حرارت کوپل از دیواره به سیال خنک کننده ی متان درون کانال خنک کاری بازیابی مستطیلی درفشارهای فوق بحرانی توسعه داده شده است. از روش های گسسته سازی حجم محدود، الگوریتم حل سیمپل سی، روش میانیابی رای چو و روابط ترمودینامیکی و خواص انتقالی متناسب با شرایط سیال خنک کننده در رژیم گذربحرانی استفاده شده است. اعتبارسنجی حلگر با استفاده از داده های تجربی متان در آزمون های MTP انجام شده است. با استفاده از داده های ترمودینامیکی مرجع NIST، رابطه یی با خطای کمتر از 0٫ 5 درصد برای محاسبه ی دمای شبه بحرانی متان در فشار 4/6 تا 30 مگاپاسکال استخراج شده است. دقت روابط ناسلت مختلف شامل پیتلا، پیزارلی و تیلور برای تخمین ضریب انتقال حرارت متان در فشارهای فوق بحرانی ارزیابی و مقایسه شده است. همچنین، خطای روابط ناسلت پیشنهادی برای سیال خنک کننده ی متانی درون کانال سه بعدی مستطیلی کمتر از %1 است.

پل ها اجزای بسیار مهم شبکه های حمل و نقل هستند که به عنوان نقاط کلیدی شبکه، بازیابی آنها پس از از دست دادن عملکرد و یا ایمنی بسیار پیچیده تر از سایر دارایی ها است. بازسازی پل نیز چالش برانگیز و پرهزینه است. با توجه به نقش بسیار حیاتی ابنیه فنی سیستم حمل و نقل به ویژه پل ها، بررسی وضعیت پل های شریان های جاده ای استان البرز ضرورت یافت. در این بررسی ابتدا ابنیه فنی مهم و تاثیرگذار در محور تهران-کرج-قزوین، محور مخصوص کرج – قزوین، محور کندوان، محور طالقان و محور اشتهارد شناسایی شدند. سپس گروه های بازرسی فنی به منطقه اعزام شده و عملیات بازرسی عملکردی سازه و شناسایی عوامل آسیب پذیری براساس چک لیست های از پیش تهیه شده صورت گرفت. پس از برداشت های گسترده میدانی، ایرادات موجود در سازه ها به همراه کلیه موارد مربوط به وضعیت فعلی فیزیکی و عملکردی آن ها تهیه گردید. کلیه پارامترهای برداشت شده در سازه ها، مورد وزن دهی براساس اهمیت و نوع تأثیرگذاری آسیب قرار گرفت و با توجه به جمیع پارامترهای برداشت شده و همچنین ضریب اهمیت هرکدام، نوعی طبقه بندی مدیریتی براساس سطوح آسیب پذیری در ابنیه استان در چهار گروه صورت گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده در محور اشتهارد: 2 پل با درجه آسیب پذیری A و یک پل با درجه آسیب پذیری B، در محور طالقان: 2 پل درجه آسیب پذیری A و 3 پل با درجه آسیب پذیری B و 1پل با درجه آسیب پذیریC و 2 پل با درجه آسیب پذیری D، در محور کرج- قزوین: 10 پل درجه آسیب پذیری A، 12 پل با درجه آسیب پذیری B و 16 پل با درجه آسیب پذیری C و 3 پل با درجه آسیب پذیری D و در محور کندوان: 11 پل درجه آسیب پذیری A، 10 پل با درجه آسیب پذیری B و 9 پل با درجه آسیب پذیری C و 2 پل با درجه آسیب پذیری D شناسایی گردید.

پل عابر پیاده در دهه های اخیر در سامانه حمل و نقل شهرهای ایران به عنوان تسهیلات حرکتی عابرین به عنوان یک گزینه جدی مطرح و استفاده شده است. این پژوهش بر آن است تا وضعیت استفاده از پل های عابر پیاده را از دیدگاه شهروندان در منطقه 7 شهر اصفهان مطالعه نماید. این پژوهش از نوع کاربردی و بر مبنای ماهیت روش از نوع توصیفی –,موردی و تحلیلی است. در گردآوری داده ها از روش میدانی به شکل پرسشنامه و در تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون تی تک نمونه ای، آزمون یک دنباله راست میانگین و یک دنباله چپ میانگین در نرم افزار spss استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد پل های عابر پیاده منطقه 7 شهر اصفهان از نظر مکان یابی و جانمایی، طراحی و منظر شهری، هندسه و کارکرد، زیبایی شناختی و تعدادی از شاخص های امنیت در وضعیت نامطلوب قرار دارند. به طور کلی از نظر کاربران، توجه به انسان محوری در ابعاد سخت افزاری و نرم افزاری پل های عابر منجر به استفاده بهینه عابرین از این تسهیلات می گردد.

در این مقاله جزئیات تهیه یک مدل عددی برای بررسی میزان پس زدگی جریان در اثر وجود پایه استوانه ای در جریان های زیر بحرانی ارایه شده است. برای گسسته سازی معادلات حاکم بر مساله از تفاضل محدود استفاده شده و روش صریح مک کورمک برای حل معادلات تفاضلی بکار رفته است. شبکه بندی مورد استفاده از نوع غیریکنواخت بوده و شرایط مرزی تقارن آیینه بر مرزهای دیوار اعمال گردیده است. سرانجام نتایج مدل عددی با فرمول های تجربی ارایه شده در این زمینه، مورد مقایسه قرار گرفته و تطابق بسیار خوبی بدست آمده و همچنین می توان مشاهده نمود که با افزایش عدد فرود جریان پایین دست، بالاآمدگی جریان در بالادست پایه در حالت کلی افزایش می یابد.

پل های هوایی عابر پیاده به منظور بالابردن امنیت جسمانی عابرین برای عبور از عرض خیابان و جلوگیری از اختلاط حرکت سواره و پیاده تعبیه شده اند. عبور عابرین پیاده از سطح خیابان باعث ایجاد اختلال در حرکت اتومبیل ها شده و خطرات جانی را برای عابرین به همراه خواهد داشت. هدف اساسی از انجام این پژوهش تحلیل عوامل اثرگذار برعدم تمایل شهروندان به استفاده از پل های عابر پیاده است. این پژوهش از نظر ماهیت و هدف کاربردی است وروش تحقیق آن توصیفی – تحلیلی است. جامعه آماری این تحقیق کلیه عابرین پیاده شهر گرگان است که با بهره گیری از فرمول کوکران و با استفاده ازروش نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد 230 نمونه انتخاب و اطلاعات توسط پرسشنامه محقق ساخته، جمع آوری شده است و از نرم افزار spss جهت تجزیه وتحلیل داده ها استفاده گردید. آلفای کرون باخ برای بخش های مختلف پرسشنامه 0.893 به دست آمد که نشان دهنده قابلیت بالایی از اعتماد و اطمینان ابزار مورد تحقیق است. نتایج حاصل از آزمون فرضیات نشان می دهد که رابطه معناداری در سطح 99 درصد بین متغیر های مستقل شامل، مکانیابی نامناسب پل ها، ناکافی بودن برنامه های آموزشی و فرهنگی و وضعیت جسمانی نامناسب عابرین با متغیر وابسته (عدم تمایل شهروندان به استفاده از پل های عابر پیاده) وجود دارد. نتایج آزمون t نشان داد که فقدان موانع بازدارنده فیزیکی در اطراف پل های عابر بر عدم تمایل عابران به استفاده از پل ها تاثیر دارد. نتایج آزمون آماری تحلیل واریانس نشان داد که بین متغیرهایی مانند سن و تحصیلات عابرین درعدم استفاده ازپل ها تفاوت معناداری وجود دارد.

نیمی از استفاده کنندگان فضاهای شهری زنان هستند و مساله احساس امنیت در فضاهای شهری از عوامل تاثیرگذار بر استفاده زنان از این فضاها است. از فضاهای شهری، که کمتر مورد توجه قرار گرفته است و امنیت آن برای زنان از اهمیت قابل توجهی برخوردار است، پل های عابر پیاده است. از این رو، هدف این پژوهش سنجش امنیت فضایی پل های عابر پیاده شهر رشت با استفاده از شاخص های کالبدی (مکانی)، کارکردی (عملکردی) و محیطی- رفتاری (ذهنی) از دیدگاه زنان استفاده کننده از این فضاها است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و جمع آوری اطلاعات به شیوه پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه بوده است. جامعه آماری شامل زنان بالای 18 سال شهر رشت، که از پل های عابر پیاده استفاده کرده اند، بوده است که به صورت تصادفی برای هر پل عابر پیاده 30 نفر و در مجموع 270 نفر انتخاب شده اند. نتایج پژوهش نشان داده است که احساس ناامنی درک شده توسط زنان از پل های عابر پیاده شهر رشت در هر 3 شاخص بیشتر از حد متوسط است و بیشترین احساس ناامنی درک شده توسط زنان در شاخص کالبدی بوده و شاخص کارکردی کمترین نقش را در احساس ناامنی زنان داشته است. همچنین، پل عابر پیاده جانبازان به سمت میدان امام حسین(ع) دارای کمترین میانگین از لحاظ احساس ناامنی درک شده توسط زنان بوده و پل های عابرپیاده واقع در بلوار شهید بهشتی و سپس بلوار خرمشهر بیشترین ناامنی را در بین پل های عابر پیاده داشته اند. مهمترین عوامل موثر بر احساس ناامنی و ترس زنان از حضور در پل های عابر پیاده شهر رشت تاریکی پل ها در شب و نصب نبودن روشنایی کافی در پل عابر پیاده به ویژه در ساعت های 24-19 بوده است. نتایج این پژوهش ضرورت توجه به برنامه ریزی و طراحی صحیح پل های عابر پیاده و توجه به زنان به عنوان یکی از استفاده کنندگان مهم این پل ها را بیشازپیش آشکار ساخته است.